Ode aan Shakespeare

Dit  sonnet schreef ik in de trein, het traject ben ik vergeten, toen ik nadacht over een slot/dankwoord voor mijn eindscriptie over de ‘thin line’ tussen vertalen en bewerken (en natuurlijk de vraag of die grens wel ergens te trekken is).

A Final Word is never nowt but Hard
Though not as Hard as Finding Words to Start
Howe’er our Tutors do deserve a Word
Of Thankyou for their Guidance and Accord
We thank our Boy- and Girlfriend even so
For Bearing with us in our Worst of Woe
Our Parents, Friends, the Rest that Play’d their Parts
To Pour their Faith so Richly in our Hearts
To our Lord Bill it will Suffice to Say
That He, like No Man, could invent a play
And when we Fumbled with his Tragedy
We did so in our Deep’st Humility
The Job is Done, at last we can be Free
Our Time has come to Be or not to Be

Emilin (ook namens Jan-Willem Mathijssen, mijn zeer gewaardeerde collega en partner in crime at that time)


Advertenties

One thought on “Ode aan Shakespeare

  1. Knap en fraai deze ode aan Shakespeare in de taal van Shakespeare.

    Veel succes met je werk (een heerlijke job: vertalen),

    Eugène

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s